Kantel je scherm om
DefMag te bekijken.

Loading...

Terug Activeer navigatie
Activeer navigatie

Een poncho
als onderdak

Het verhaal van Daphne

Ik was nooit zo’n meisje dat met Barbiepoppen speelde. Ik ging liever naar buiten, ravotten met mijn broertje en de kinderen uit de buurt. De wereld van Defensie trok me dan ook al van jongs af aan. Er zijn veel verschillende taken, je werkt voornamelijk buiten, het is avontuurlijk en je kunt iets voor anderen betekenen. Voor mij was het dan ook logisch om daar te solliciteren. 

De Algemene Militaire Opleiding, waarin je eigenlijk van burger wordt omgeturnd tot militair, was pittig. Vooral omdat ik een kuitblessure had, waar ik niet aan wilde toegeven omdat ik dan pas veel later verder zou kunnen met de opleiding. We moesten regelmatig lange marsen lopen maar na 100 meter schoot bij mij de kramp er al in. Met het nodige doorzettingsvermogen en de hulp van mijn buddy's ben ik het toch doorheen gekomen.

Daphne (24) is nooit een meisje geweest dat lang stil kon zitten. Na haar vmbo theoretische leerweg begint ze aan de havo, maar besluit haar opleiding voortijdig te stoppen. Als ondernemend type dat graag buiten is, valt haar oog op Defensie als mogelijke plek om verder te leren en werken.

Na haar sollicitatie kon ze kiezen uit de functies verpleegkundige, kok of ICT’er. Het werken met radio’s en computers spreekt haar het meest aan, en ze kiest er dus voor om opgeleid te worden tot ICT’er bij de Verbindingsdienst van de Landmacht. Na haar Algemene Militaire Opleiding in april 2010 haalt ze ook nog haar rijbewijs B en C bij Defensie. Ze start in Ermelo bij 472 MOGOS Compagnie, werkte daarna bij 200 Bevoorrading & Transport Compagnie in Stroe en inmiddels als Korporaal bij het 45 Pantserinfanteriebataljon van de infanterie in Havelte. Onlangs is ze gestart met een MBO 3 opleiding ICT, om in de toekomst ook de sergeantenopleiding aan de KMS te kunnen volgen.

Flexibel communicatie-netwerk

Bij de Verbindingsdienst zorgt ons team ervoor dat onze collega’s van de infanterie kunnen communiceren met elkaar, waar ze zich ook bevinden. Vaak is dat in een bos of open veld, waar ook de vijand zich bevindt. We beginnen met niets en creëren in no time een volledig communicatienetwerk, met onder meer telefoons, computers en beamers. We werken met een Main Commando Post en een kleinere Forward Commando Post, die op verschillende plaatsen in het gebied worden opgezet. De gevechtstroepen gaan steeds verder voorwaarts, wij volgen hun spoor op gepaste afstand. Soms moeten we ineens alles afbreken om te verplaatsen, want de Commando Post mag niet buiten het bereik van onze gevechtstroepen komen. 

Internationaal oefenen

Ik heb inmiddels meerdere oefeningen meegemaakt, zowel in Nederland als in Tsjechië, Estland en Duitsland. Gemiddeld ben je zo’n 2 weken weg van huis, en elke oefening is weer anders. De ene keer zit je ergens afgelegen in een gebied, je graaft een gat en maakt een kampvuur. Dat voelt bijna als wildkamperen. De andere keer moet je superstil zijn om gevechtssituaties te voorkomen. In Estland was ik radiobewaker, dan zit je dus uren aan de radio gekluisterd om communicatie door te geven. In Tsjechië bemande ik een relaispost bovenop een berg; omdat een radio maar een bepaald maximaal bereik heeft, kun je met zo’n tussenpost het bereik vergroten.

Familie

Natuurlijk zou ik graag een keer op uitzending gaan. Daar train je iedere dag voor. Alles wat je doet is vanuit de gedachte dat je dit ook tijdens uitzending moet kunnen. Het is hetzelfde als een brandweerman; die droomt ook van die grote uitslaande brand die hij mag blussen. 

De band met je collega’s is hier erg sterk. Met zijn zessen in een 4 tonner is ook iets anders dan met zijn zessen op een kantoorvloer.

Mijn vriend zou er in ieder geval geen problemen mee hebben, ik heb hem ontmoet tijdens de Algemene Militaire Opleiding. Inmiddels werkt hij niet meer bij Defensie, maar het scheelt wel dat je iemand thuis hebt zitten die begrijpt wat militair zijn betekent. En de rest van mijn familie snapt dat ook; mijn broertje is mij gevolgd naar Defensie en werkt nu ook bij de landmacht. Onze ouders zijn supertrots. Het woord ‘Defensie’ hoeft maar te vallen en mijn moeder haalt meteen de fotoboeken tevoorschijn. Het hele dorp weet inmiddels dat ik bij de Landmacht werk.

Mannenwereld

Veel mensen denken nog steeds dat er alleen maar mannen werken bij Defensie. Dat is zeker niet zo, al is de infanterie wel echt een mannenonderdeel. Maar ook hier kan ik gewoon mezelf zijn, vrouw zijn. Het enige is dat je minder mogelijkheden hebt om jezelf mooi te maken, zeker niet in een open veld en met een groen pak en legerkistjes aan. Ik denk dat dat de reden is dat mijn vriendinnen vaak klagen voordat we op stap gaan: “Jij werkt bij Defensie maar bent het langst bezig met opmaken.” Ik ben bang dat ze nog gelijk hebben ook.’

Net als Daphne een avontuurlijke baan als ICT'er bij Defensie? Ontdek hier meer.
Vorig artikel Volgend artikel